Priester nu overtuigd atheïst 1


Bron: Henk Geist (HaarlemsDagblad.nl)

Mullink

 

HAARLEM – Je bent geboren in een groot katholiek gezin, een boerengezin in een gehucht in de Achterhoek, eind jaren dertig. Dan krijg je het katholicisme met de paplepel ingegoten, zit je als 13-jarige bijna als vanzelf op het kleinseminarie en word je uiteindelijk tot priester gewijd. Anno 2014 is Anton Mullink overtuigd atheïst en heeft de Haarlemmer een boek geschreven over zijn bijzondere levensloop: Ongelofelijk.

Vanuit zijn woonkamer heeft Mullink (75) een riant uitzicht op de kathedrale basiliek St. Bavo aan de Leidsevaart. Een passend decor voor iemand die zijn verhaal vertelt over hoe het katholicisme uit zijn leven is verdwenen. Hij woont er samen met zijn tweede vrouw, Regien, waarmee hij vijf jaar geleden is getrouwd, hij is vader en grootvader. ,,In celibaat leven is een heel ongezonde situatie’’, zegt hij, om te onderstrepen dat hij het katholicisme toch echt ver achter zich heeft gelaten. Sterker nog, hij bezondigt zich aan geen enkele vorm van religie meer. ,,Het voelde als een bevrijding om niet meer te geloven.’’

Zijn wieg stond in een boerderij in het kerkdorp Kranenburg bij Vorden. Helpen op de boerderij was het devies, aardappels rooien met de hand, oogsten, de kippen voeren. ,,Als vanzelf werd je ook meegezogen in het katholieke denken. Als klein kind zet je daar geen vraagtekens bij, het was heel gewoon, elke dag naar de mis. Ik kreeg het in mijn hoofd om priester te worden. Waarom? Dat heb ik me ook afgevraagd. We hadden een leuke pastoor, dat werd een soort idool. Ik dacht ook: als pastoor zit je altijd goed, dan word je in ieder geval geen boer. Want mijn ouders waren altijd aan het werk. Eigenlijk was het dus een kwestie van luiheid’’, stelt hij met de nodige zelfreflectie vast.

 

Kosthuis

Begin 1952 vertrok hij naar het kleinseminarie van de paters Franciscanen in Megen bij Oss. ,,Dat was een gekunstelde wereld met allemaal jongens, maar het geloof was toen nog vanzelfsprekend voor mij. We woonden met vijftien jongens in een kosthuis met een strenge discipline, handen boven de dekens. Maar van misbruik heb ik nooit iets gemerkt, gelukkig niet. We moesten wel ’bijzondere vriendschappen’ vermijden.’’

Daarna volgden een opleiding filosofie en theologie in kloosters in Venray en Wychen. Van enige geloofstwijfel was nog geen sprake. ,,Ik was leergierig en studeerde graag, je bent dan ook nog zo kneedbaar. Je zit in een vertrouwde gemeenschap waarvan je het geloof dat er heerst meeneemt. Een soort koppelverkoop. Het is een hele gesloten wereld, maar dat besef je niet als je er in zit, dat komt pas achteraf.’’ Toch begint de schoen te wringen. ,,Ik moest heel veel dingen op gezag aannemen. Daar leg je je eerst nog bij neer, je ziet de twijfel als zondige verleiding.’’ Uit volle overtuiging ontving hij in 1965 zijn priesterwijding.

Missionaris

Mullink koos er voor om ontwikkelingswerk te gaan doen en werd als missionaris uitgezonden naar Pakistan. ,,Het was heel boeiend om daar te zijn, om te zien hoe de mensen in die dorpjes leven. Daar kreeg ik steeds meer het gevoel dat het alleen om de kerk ging en niet om het ontwikkelingswerk. Je moest over Jezus praten, terwijl die mensen niks te eten hebben. Dat is ook een vorm van koppelverkoop, wij brengen onderwijs en eten, maar dan moeten zij ons geloof aanhangen. Toen werd ik ook verliefd op een Pakistaanse vrouw, dat kon natuurlijk helemaal niet.’’ In verwarring keerde hij terug naar Nederland.

Na een bezinningsperiode wordt hij kapelaan in Wychen en kiest hij voor het pastorale werk. ,,Eigenlijk zag ik het al niet meer zo zitten. Ik ging naar de sociale academie De Horst in Driebergen en kwam daar tussen allemaal rooie rakkers terecht. Toen kwam alles in een stroomversnelling.’’ Hij stort zich op het maatschappelijk werk, komt onder meer als hulpverlener bij Release in Haarlem terecht en stapt uiteindelijk in 1972 uit de kerk. ,,Mijn ouders vonden het wel vreselijk. Het was voor hen een schok, ze waren trots op hun priesterzoon en die geeft er dan de brui aan.’’ Hij leert zijn eerste vrouw kennen, trouwt in 1977, krijgt twee zoons en werkt tot zijn pensioen in de verslavingszorg in Haarlem. Omkijken in wrok doet hij niet. ,,Helemaal niet. Ik heb het allemaal zelf gewild.’’

Arrogantie

Het boek heeft hij pas de afgelopen jaren geschreven. Om het voor zichzelf te verwoorden, maar ook uit zorg over de opkomst van Fortuyn en de PVV. ,,Hun standpunten tegen de islam berusten op de arrogantie van het joods-christelijke denken. Alsof die waarden zoveel beter en hoger zijn dan die van de islam. Dat klopt niet. De joods-christelijke traditie verschilt in wezen niet van die in de Arabische wereld. Ik wil een kritisch geluid laten horen over die joods-christelijke traditie. Al die waanzinnige moordverhalen in de Bijbel. Wat voor een ellende heeft het christelijke geloof niet teweeggebracht in Afrika en Zuid-Amerika? Ik ben er steeds meer van overtuigd geraakt dat geloof veel ellende en verdeeldheid veroorzaakt. Die liefdevolle God is helemaal niet zo lief. Hetzelfde geldt overigens voor Allah als je ziet hoe zijn volgelingen tekeer gaan. Besnijdenis is kindermishandeling, de vrijheid van geloof gaat dan boven de rechten van het kind. Godsdiensten krijgen teveel respect.’’

Eindig

Voor zijn verloren geloof komt daarom helemaal niks in de plaats. Ook niet het humanisme. ,,Hoewel ik humanistisch ben, vind ik het humanisme een soort vierde kerk en ik wil niet meer in categorieën van kerken en levensbeschouwingen terecht komen. Ik ben nu een overtuigd atheïst, of beter gezegd een seculiere, wereldse denker. Het is juist een waardevol perspectief om geen geloof te hebben. Het geloof biedt de hoop dat er iets of iemand is na de dood, dat het aardse leven ellende is en dat er hierna iets leuks komt. Dat motiveert niet om er hier iets van te maken. Maar er is geen hemelse macht, het leven is gewoon eindig. Je moet je daarom houden bij deze wereld en daar een positieve bijdrage aan leveren. Daarom is het leven zelf zo interessant.’’

’Ongelofelijk, van priester naar atheïst’ is voor 17,55 euro te koop bij de erkende boekhandel of via www.boekscout.nl. ISBN 978-94-022-0601-2


Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Een gedachte over “Priester nu overtuigd atheïst

  • M. Spruit

    Beste heer Mullink,
    Ik ben uw boek aan het lezen, ben al over de helft en geniet er met volle teugen van. U staat met beide benen op de grond, bent niet schijnheilig en kunt prima schrijven. Met alles wat u schrijft ben ik het eens. Een schande dat uw boek niet is uitgegeven door een bekende, gevestigde uitgeverij.
    Veel goeds. U bent iemand waar pit in zit.

    h.gr.
    Rinus Spruit